dystrofie en mijn behandeling in macedonie

hoi wil nog ff een berichtje geven op mij weblog omdat er steeds meer mensen mail hoe het met me gaat.

ik ben ondertussen 3 maanden verder en gaat super goed , ik heb nog een paar nabehamdelingen gehad ik hoogeveen en kan bijna alles weer doen . er zijn nog een paar kleine dingen waar ik aan moet werken mij spierkracht in mijn benen moet terug komen en ik nog niet helemaal het vertrouwen in mij voet en durf nog niet op een trap of een stoel te staan. maar echt heb geen pijn meer dus voel me super gelukkig.

heb de laatste keer steunzolen gekregen omdat mij voet door gezakt was en de afwikkeling daardoor nog niet goed was , nu weet ik niet of dat is gekomen door de dystrofie of dat ik dat altijd al heb gehad , maar dat maakt ook niet uit ik heb ze nu en heb er alleen maar gemak van.

maar als er iemand met vragen zit over mijn dystrofie mail ze gerust en zal proberen er antwoord op te geven. want ik wens iedereen toe om zo gezond te zijn zonder pijn en ongemakken.

ondertussen gaat er ook een vriendin van de forum 14 oktober naar macedonie en hoop dat ze over een tijd net zulke verhalen kan schrijven als ik , heb er de volste vertrouwen in. ik wens haar ook alle geluk en strekte toe.

we zijn ook dit jaar op vakantie geweest en kan je vertellen ik heb nog nooit zo genoten en dankbaar was dat ik alles weer kon

groetjes ina

vandaag voor de 2e keer naar hoogeveen geweest , ze waren super tevreden hij heeft nog een beetje recht gezet , en moet over 1 1/2 week komen voor controle de dystrofie is helemaal weg nu, ik kan nu beginnen met het aansterken van de spieren en weer vertrouwen krijgen in mijn voet.     op de terug weg zijn we nog even een bakkie koffie gedronken bij herma , was weer super gezellig . dus ik ga morgen mij fisio hier bellen en kijken dat ik met fisio sport kan beginnen , ik kan thuis ook vanalles doen een eind lopen en fietsen maar is niet genoeg voor mijn spieren , volgende week naar de revalidatie arts in hardenberg , ik denk dat ze niet weer wat ze ziet ze heeft ons naar macedonie nog niet gezien en weet niet of ik onder tussen al weer loop , ben benieuwd naar haar reactie. op de foto kan je zien hoe mij voet er nu uit ziet en dan moet je naar de eerst foto en deze het verschil maar eens bekijken .

niet te geloven he

vandaag moest ik naar hoogeveen , ze hebben gekeken dat de dystrofie weg was , en er zat nog iets dus heb nog een paar behandelingen nodig , vandaag gelijk de eerste gehad en kan het gelijk al merken aan mij lopen dat gaat nu al beter, ik kon mij voet nog niet afwikkelen omdat mijn tenen nog niet goed buigen en dat gaat nu stukken beter ,

volgende week donderdag krijg ik de 2e behandeling en dan wordt het weer langzaam van ouds

wij zijn echt verbaast om hoeveel mensen met ons mee leven het is gewoon super. we krijgen reactie in de winkel op straat je kunt niet bedenken waar , dat doet ons zeer goed ,

ik wil ook een gedicht in de krant zetten hoe wij het waarderen wat iedereen heeft gedaan , het is ook voor jullie bedoeld allemaal.

    Lieve mensen         januari 2006

een klein , dom ongeluk.

Wat een pijn, niets was er stuk.

Heel veel ongemak leverde dit op.

Ons hele leven stond op zijn kop.

Veel steun kregen we van heel veel mensen.

Veel meer dan we konden wensen.

Steun in de vorm van een kaartje of wat aandacht.

Ook nu het leven ons weer toelacht.

Dank zij jullie steun konden we naar Macedonie gaan.

Waar ik voor behandeld werd aan dystrofie ,

En mevr thinka mijn weer aan het lopend bracht.

Dank jullie wel voor ALLES, het is te veel om op te noemen.

Voor alle opvang, kaarten,  versiering en bloemen.

En zeker de oppas van de kinderen.

Harrie en ina Arjan en marco gerrits

wij zijn nu ongeveer een week terug en beginnen gelijdelijk weer met het normale leven . harrie weer in werken , de kinderen weer naar school. het begint nu pas een beetje tot me door de dringen , wat het allemaal met me heeft gedaan . het bezoek is nu wat minder dan vorige week en je begint weer de dagelijkse dingen op te pakken en kan zelf ook weer wat dus een lekker gevoel.

maar ik moet me zelf wel remmen , moest eerst een poosje rust nemen maar je voelt je goed en dan wil je steeds meer , heb geprobeerd om auto rijden maar heb mijn spieren nog niet goed onder controle , en fietsen geeft me nog pijn aan de voet , aan de ene kant wel locische de spieren hebben een half jaar niks gedaan.

deze week begin ik met de fisio hopen dat dan alles weer snel zal aan sterken dan kan ik met de vakantie weer mooi fietsen. we zien wel.

bijna een slaaploze nacht gehad alles ging me nog een keer voorbij was ik in 1 week heb meegemaakt , het is een wonder gewoon niet te geloven allemaal . wat ze in macedonie kunnen in 1 woord super.

en ik wil iedereen bedanken , die ook maar wat voor me heeft gedaan op welke manier dan ook, kaartje bezoekje , telefoontje , sponsering , bloemen , kado,s of wat dan ook.

wij zullen jullie nooit meer vergeten

de dag van vertrek naar nederland , om 6 uur opgestaan , gedouchd en de laaste spulletje nog snel ff in de tassen gedaan om 7 uur was de taxi er . dat op weg naar griekenland . we moesten 3 grens overgangen over bij de ene stond een rij auto maar onze taxi ging er om heen kleste wat met de mannen en we mochten door rijden , het was ongeveer 1 1/2 uur rijden naar het vliegveld . we konden ons gelijk inchecken en de grote koffer ging al weg . toen moesten we nog 2 uur wachten voor we naar het vliegtuig gingen.

ja we konden allemaal met bussen naar het vliegtuig , we zaten boven de vleugel , maar het duurde een uur voor we in de lucht waren er brande een lampje en hij mocht niet opstijgen tot 3 keer toe een poging en toen gingen we richting dusseldorf , henrico was er al . we werden verwelkomt met rozen en het was huilen. het weer was veel slechter we hadden een dikke regenbui en we waren met 40 graden weg gegaan dus een heel verschil , in glanebrug hebben we nog wat geeten en dat op weg naar sibculo ik was best gespannen.                                                                                                                                      toen we bij ons de straat inreden zag ik de mensen al staan ,arjan en marco , ouders , familie en vrienden een super welkom er was een boog met welkom thuis en slinger in en rond om ons huis . ik moest veel huilen toen ik iedereen weer zag en zij toen ze mij zagen , zo blij waren ze allemaal ,heb toen iedereen begroet .

er waren heel veel kadoo’s , bloemen , kaartjes , en nog een taart van de kinderen met welkom thuis , er was zoveel te veel om op te noemen . de koffie en soep was al klaar.

toen kwamen alle verhalen je weet niet waar je moet beginnen , alfred is gelijk naar huis gegaan en heeft snel de film even op dvd gezet en daar hebben we ook nog stukjes van gekeken .

toen werd ons nog verteld dat mijn auto ook voor de keuring was geweest , henri en herma hadden hem weg gebracht dus die was ook weer klaar , helemaal super.

ECHT HET WAS SUPER ZONDER JULLIE HAD DIT ALLEMAAL NIET GEKUND ZOVEEL LIEFDE EN STEUN . ONTZETTEND BEDANKT ALLEMAAL.

een dag voor vertrek nog een drukke dag we werden uitgenodigd bij de tolk en taxichafeur om te komen eten. we zijn vroeg opgestaan , ontbijt gehad , nog even een kop koffie gedronken in het dorp , er was maar 1 zaakje waar je lekker koffie kon krijgen dat was bij het hotel.

smiddags werden we opgehaald door de tolk , zijn vrouw had een heerlijke maaltijd voor ons gemaakt er kwam vanalles op tafel en je moet overal van proeven . we waren vresselijk vol , na de maaltijd heeft hij ons naar huis gebracht , we hebben de koffers ingepakt en een uur later stond de taxichaffeur voor de deur , ook zijn vrouw had een tafel vol met eten wat waren we vol . tegen 9 uur zijn we naar huis gegaan en de rest van de koffer gepakt , morgen was het de grote dag eindelijk weer naar huis naar kinderen en vrienden en familie pfff . wij zijn op tijd naar bed gegaan want de volgende morgen 7 uur moesten we weg.

om half 9 opgestaan , brood gehaald. naar het ontbijt zijn we even naar de drogist geweest voor zalf voor harrie zijn knie en mijn voet. nog even wat sigaretten gekocht want zijn sport goedkoop. onderweg nog even een kop koffie gedronken en even mij voet hoogop het was bloed heet zo 40 graden we zijn thuis gekomen en hebben binnen gezeten was buiten niet lekker meer . we hebben samen voetbal gekeken. tegen half 7 was de taxi er weer vandaag voor de laaste behandeling.

mevr shinka ging vandaag alles bij langs om te kijken dat alles nog op zijn plek zat , het waren nog een paar knakjes en ik was klaar we zijn super gelukkig .                                                                                                                                       ik had voor haar kleindochter nog een spaarpotje gekocht en we hadden al ons munt geld erin gedaan zij was er vresselijk blij mee , voor mevr shinka had ik nog een tasje met douche spulletjes mee genomen , we hebben afscheid genomen van de familie en wij waren tevreden en zij ook.

terug weg werden wij afgezet bij tossie we hadden de tolk en de taxi chafeur samen met de vrouwen uit genodigd om samen wat te eten , een lekker luxe diner met 7 personen en nog niet voor 35 euro .

tegen 1 uur zijn we naar huis gegaan en nog wat na gepraat en tegen 2 uur naar bed gegaan